Het ezelsbruggetje

Dit is letterlijk een ezelsbruggetje! Althans, in de volksmond heet deze gebochelde brug de "Ieselsbréck". Hoe oud hij precies is, weet niemand - maar oud is hij zeker.
Voordat de weg langs de Moezel werd aangelegd - en dat gebeurde pas rond 1850 - moesten de inwoners van Ehnen een lange en moeizame weg afleggen naar hun wijngaarden. Het dorp uit, dan via het jaagpad langs de Moezel - wat een riskante onderneming was, omdat paarden het gebruikten om boten vol geoogste druiven stroomopwaarts te trekken - en dan verderop weer een eindje naar boven.
Dit bruggetje zorgde voor een veel kortere route: alleen maar even de beek oversteken en dan waren ze er al.

Overigens: de naam van het begrip 'ezelsbruggetje' is waarschijnlijk ontstaan door het feit dat een ezel maar een heel klein weggetje nodig heeft om op de plaats van bestemming te komen.

 

Donkey bridge
This little humpback bridge is called the "Ieselsbréck", which means "donkey bridge". Its exact age is unknown, but it is certainly very old.
Before the road along the Moselle was built - which happened around 1850 - the inhabitants of Ehnen had to walk a long and difficult way to there vinyards. They had to leave the village, take the towpath along the river - which was rather risky, because it was used by horses to tow boats full of harvested grapes upstream - and climb uphill a bit further on.
This bridge opened a much shorter way: just cross the brook and they were almost there!

The name "donkey bridge" is probably connected to the fact that donkeys just need a very narrow path to arrive at their destination.

St. Pirminkapel

Het verhaal achter de St. Pirminkapel bij Kaundorf is al eeuwen oud. Pirmin (of Pirminius) was een Spaanse monnik die in de achtste eeuw door Duitsland en Luxemburg trok om zendingswerk te verrichten.
In 710 ontdekte hij aan de voet van een berg - die later naar hem genoemd is - een bron. Hij merkte dat het water uit de bron een heilzame werking had op de oogkwaal waar hij al zijn hele leven aan leed. Dat was voor hem aanleiding om de bron te zegenen.
Toen later de kasteelvrouw van het nabijgelegen Wiltz hem om hulp voor haar zieke zoon vroeg, adviseerde hij haar het kind in diezelfde bron te dompelen, waarna de jongen genas.

In de twaalfde eeuw werd boven op de St. Pirmin een kapel gebouwd, die later in verval raakte. De huidige kapel dateert uit 1652 en is het doel van een jaarlijkse bedevaart op tweede Pinksterdag, waarbij kinderen worden gedoopt met het water uit de gezegende bron.

Onderzoek heeft uitgewezen dat het water bijzonder zuiver is, maar verder geen bijzondere samenstelling lijkt te hebben. Maar de rotsen in het gebied bevatten antimonium - een scheikundig element met een antibacteriële werking, dat onder meer bij oogaandoeningen wordt gebruikt. Nadere analyse kan duidelijk maken of dit element misschien door erosie in het water terechtkomt...

St. Pirmin Chapel
The story about the St. Pirmin Chapel near Kaundorf is very old. Pirmin (or Pirminius) was a Spanish monk who travelled around Germany and Luxembourg as a missionary in the eighth century.
In 710 he discoverd a well at the foot of a mountain (that was named after him later on). He noticed the water from the well had a curative effect on the eye disease that had bothered him all of his life. So he blessed the well.
When, a few years later, the lady of Wiltz Castle asked him to help her sick son, he advised her to dip the child in the well - after which the boy recovered.

In the 12th century, a chapel was built on top of the St. Pirmin, which gradually decayed. The present chapel was built in 1652. Every year, on Whit Monday, there is a pilgrimage to the chapel, where children are baptized with the blessed water from the well.

An analysis revealed that the water is very pure, but doesn't seem to have an unusual composition. However, the rocks in the area contain antimony - a chemical element with an anti-bacterial effect, used for (among others) eye diseases. Further analysis could show if this element might filter into the water...

Romeinse brug

Aan de oever van de Moezel, bij het plaatsje Stadtbredimus, staat dit monument. Het beschrijft dat hier in 1962 de resten van twee oude bruggen werden gevonden.
De eerste brug is aangelegd door de Kelten, tussen 140 en 122 v.Chr. Op de basis daarvan bouwden de Romeinen rond het jaar 56 na Christus een nieuwe, stenen brug, die rustte op minstens vijf pijlers op palen. Daarop was een ruim zes meter brede weg aangelegd, die deel uitmaakte van de enige verbinding tussen Metz en Trier.

Onderzoek heeft uitgewezen dat dit de oudste brug op zowel Luxemburgs als Duitse bodem is geweest.
Eén van de gevonden houten steunpalen is onderdeel van het monument. Het informatiebord ernaast bevat onder meer een getekende reconstructie van de brug.

 

Roman bridge
On the bank of the Moselle, near the town of Stadtbredimus, you can find this monument. It refers to the fact that in 1962 remains of two ancient bridges were found.
The first bridge was built by the Celts, between 140 and 122 B.C. On its base the Romans build another bridge around AD 56. It was made of stone and rested on at least five pillars, strengthened by wooden struts. The bridge was part of a six meters wide road, the only connection between Metz and Treves.

Research proved this was the oldest bridge built in Luxembourg and Germany.
One of the discovere wooden struts is part of the monument. The information sign next to it, shows this drawing of the bridge.

Nikolaus Hein

Nikolaus Hein werd op 17 juni 1889 geboren in Ehnen. Hij was professor in de Griekse en Duitse literatuur en schreef daarnaast een aantal boeken die hoofdzakelijk in de Moezelstreek spelen. Ook publiceerde hij vanaf 1925 een serie schoolboeken: "Deutsche Lesebuch für höhere Schulen", die tegenwoordig onder de titel "Der Brunnen" (De bron) verschijnt. Hij stierf op 7 oktober 1969 in Luxemburg-Eich.

Zijn bekendste roman is "Der Verräter" (De verrader). Het werk beschrijft het leven van een gemeentesecretaris uit Ehnen in de periode na de Belgische Revolutie.( 1830) Hij verzet zich tegen de gedachte Luxemburg onderdeel te maken van België en ontvlucht het land als dat toch lijkt te gebeuren. Later probeert hij vanuit Duitsland terug te komen door de Moezel over te zwemmen, waarbij hij verdrinkt.
Het verhaal is in 1989 verfilmd door de Luxemburgse regisseurs Menn Bodson, Marc Olinger en Gaston Rolinger onder de titel "De falschen Hund".

 

Nikolaus Hein
Nikolaus Hein was born on June 17, 1889 in Ehnen. Hij was professor in Greek and German literature and authour of a number of stories, most of them situated in the Moselle region. From 1925 on he also published a series of textbooks: "Deutsche Lesebuch für höhere Schulen" (German reading texts for secondary education), which are nowadays titled "Der Brunnen" (The source). He died on October 7, 1969 in Luxembourg-Eich.

His most famous novel is "Der Verräter" (The traitor). It describes the life of a town clerk from Ehnen in the years after the Belgian Revolution (1830). He resists the idea of unifying Luxembourg with Belgium and flees from the country when it seems to become reality. After a while he tries to return from Germany by swimming across the Moselle, but drowns.
In 1989 the story was used in a movie from the Luxembourgish directors Menn Bodson, Marc Olinger and Gaston Rollinger, with the title "De falschen Hund" (The dirty dog).

Mondorf-les-bains

Tot 1841 was Mondorf een klein, onopvallend dorpje zoals er zoveel in Luxemburg zijn. Maar in dat jaar werden proefboringen gedaan, omdat werd vermoed dat er belangrijke mineralen in de grond zaten. En inderdaad: in 1846 ontdekte men ondergrondse zwavel- en zoutbronnen met een temperatuur van 24 graden. De samenstelling en de temperatuur van het bronwater bleken een heilzame werking te hebben op tal van kwalen: reuma, aandoeningen van luchtwegen en spijsvertering en problemen van bloedvaten en lymfeklieren. Een jaar later opende dan ook het eerste kuuroord er zijn deuren.

Sinds 1878 mag het plaatsje zich officieel Mondorf-les-bains ("de baden") noemen en inmiddels is het welnesscentrum de kurk waarop de lokale economie drijft - hoewel ook het in 2000 geopende casino (het enige in Luxemburg) daar in belangrijke mate aan bijdraagt.

Mondorf-les-bains
Until 1841 Mondorf was a small, insignificant village, just like so many other ones in Luxembourg. But in that year test drillings started to search for minerals. And indeed: in 1846 hot salt and sulphur springs were discovered, with a temperature of 24 degrees Celsius. The composition and the temperature of the water seemed to be beneficial for a number of diseases: arthritis, respiratory and digestive problems, vascular and lymphatic diseases. So within a year, a health resort was opened in Mondorf.

In 1878 the town was officially allowed to be called Mondorf-les-bains ("the baths") and nowadays the wellness centre is the most important source of income for the region, although the casino - which opened in 2000 and is the only one in Luxembourg - also brings in an important contribution.

Jurassic Park

Echt groot nieuws is het niet: het kwam niet verder dan pagina acht van de krant. Maar de harten van mensen die zich professioneel of als liefhebber verdiepen in de geschiedenis van dit land hebben ongetwijfeld een vreugdesprongetje gemaakt.

Bij Brouch, een plaatsje ten westen van Mersch, zijn botten gevonden van een dinosaurus. De eerste die in Luxemburg zijn opgegraven. Het gaat om een paar tanden en een voetbeentje van een voorhistorische aardbewoner uit de familie van de theropoda ("beestvoeten"). Dat waren vleesetende, tweevoetige dinosaurussen waarbij ook de welbekende tyrannosaurus rex behoorde. Maar het nu gevonden dier was waarschijnlijk een stuk kleiner dan die gigant.
De botten stammen uit de Jura-periode, tussen 200 en 145 miljoen jaar geleden.

De vondst werd vorige week gemeld in het tijdschrift "Geologica Belgica". De vindplaats wordt uiteraard verder onderzocht en blijft voor leken dan ook verborgen. Alleen (amateur)geologen met een licensie kunnen de precies locatie opvragen.

Jurassic Park
It wasn't front page news: you had to read all the way to page eight of today's newspaper. But I bet the hearts of everyone who - professionally or as an amateur - digs into the history of this country, jumped for joy.

In Brouch, a village west of Mersch, the bones of a dinosaur were found. The first ever dug up in Luxembourg. They were some teeth and the bone of a foot of a prehistorical animal of the theropods("animalfeet"). Theropods were flesh-eating, two-legged dinosaurs, including the famous tyrannosaurus rex. But the animal found here probably was much smaller.
The bones date back to the Jurassic period, which means they are between 200 and 145 million years old.

The discovery was announced last week in the magazine "Geologica Belgica". The site will be further investigated and is closed for curious citizens. Only licensed (amateur) geologists can ask for the exact location.

Marienthal

De middeleeuwse schrijver Hermann von Veldenz - ook wel "Broeder Hermann" genoemd - geboren in Veldenz (D) in 1250, gestorven in Sterpenich (B) in 1308, schreef rond 1300 het verhaal over Yolande von Vianden.

Volgens het verhaal was Yolande de dochter uit een adellijk geslacht, geboren in 1231 in Vianden. Ze verzette zich tegen het huwelijk dat haar ouders voor haar geregeld hadden en trok zich terug in dit klooster, gelegen in Marienthal, ten zuiden van Mersch. Toen ze er in 1258 priores werd, liet ze een bibliotheek inrichten en een kloosterkerk bouwen. Ze stierf op 17 december 1283 en werd begraven achter het altaar in de kerk.

Het document van Broeder Hermann, handgeschreven op perkament, was de eerste tekst in het moezelfrankische dialect, de voorloper van het Luxemburgs.

Marienthal
The medieval writer Hermann von Veldenz - also known as "Brother Hermann" - was born in 1250 in Veldenz (Germany) and died in 1308 in Sterpenich (Belgium). Around 1300 he wrote the story of Yolande von Vianden.

Yolande was the daughter of a noble family, born in Vianden in 1231. She resisted the marriage her parents had arranged for her and withdrew in this convent in Marienthal, a few miles south of Mersch. When she becamen prior in 1258, she started a cloister library and had a church built. She died on December 17, 1283 and was buried next to the altar of the church.

Brother Hermann's document, handwritten on parchment, whas the first text published in Moselle Francoinan dialect - the 'ancestor' of the Luxembourgish language.