Als je leest en ziet op hoeveel plaatsen in Luxemburg water spontaan uit de rotsen stroomt, is het niet verwonderlijk dat het land zo groen is.
Ook bij Hachiville is zo'n bron. En waarschijnlijk is die er al eeuwenlang, want in de oudheid was hier, volgens de historici, een heidense cultusplaats, gewijd aan de godin Foecunda. En meestal ontstonden dergelijke plaatsen rondom een bron.
Rond het jaar 800 verbood keizer Karel de Grote de heidense gebruiken en liet er een christelijk bedevaartsoord van maken voor "Onze Lieve Vrouw van de geneeskrachtige bron". Volgens de overlevering was de bron vooral heilzaam voor zwangere vrouwen.
Tegenwoordig is de bron gewijd aan St. Thomas.
Het nabijgelegen dorp ("Helzen" in het Luxemburgs) ontleent zijn naam aan de bron. "Hachiville" is een verbastering van "Aquisvilla", wat zoveel als "waterlandgoed" betekent.
Spring near Hachiville
When you read and see in how many places in Luxembourg water comes flowing from the rocks, it isn't surprising it is such a green country.
Near Hachiville there is one of these many springs. And it probably has been there for ages, because in ancient times there used to be a pagan cult area, devoted to the godess Foecunda. And usually, places liked that developed near a spring.
Around the year 800, Emperor Charles the Great banned the pagan rituals and turned it into a christian place of pilgrimage, devoted to "Our Lady of the beneficial spring". According to tradition, the water was especially healthy for pregnant women.
Nowadays the spring is devoted to St. Thomas.
The name of nearby village (called "Helzen" in Luxembourgish) is derived from the spring. "Hachiville" comes from "Aquisvilla", which means "water estate").
Op 6 december 2002 vertrok lijnvlucht LG9642/LH2420, een Fokker van Luxair van Berlin-Tempelhof naar vliegveld Findel bij Luxemburg-stad. Aan boord waren 19 passagiers en 3 bemanningsleden (piloot, co-piloot en stewardess).
Kort na 10 uur werd de landing ingezet, maar het vliegtuig stortte - zonder voorafgaande noodmelding - tussen Niederanven en Roodt-sur-Syre in een akker. Er vielen 20 doden; alleen de 26-jarige piloot en één Franse passagier overleefden de ramp.
Negen jaar later volgde een proces tegen de piloten, de directie van Luxair, de directeur van de technische afdeling en twee mecaniciens. Daaruit volgde de conclusie dat de ramp veroorzaakt was door een combinatie van fouten van de piloten en technische mankementen van het vliegtuig. De overlevende piloot werd op 27 maart 2012 veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf.
Ter herinnering aan de slachtoffers werd een monument geplaatst op de plek van de ramp.
Luxair flight LG9642
On December 6, 2002, flight LG9642/LH2420, a Luxair Fokker, took off at Berlin-Tempelhof, on its way to Findel Airport near Luxembourg-city. There were 19 passengers and three crew members on board (pilot, co-pilot and hostess).
Shortly after 10 am the aircraft prepared to land, but, without any emergency calls, it crashed in a filed between Niederanven and Roodt-sur-Syre. Twenty people died in the crash; the 26 years old pilot and one French passenger were the only survivors.
Nine years later, the pilot, the board of directors of Luxair, the director of the technical department and two mechanics had to appear before a judge. The conclusion was, that the disaster was caused by a combination of mistakes by the piolts and technical defects of the airplane. The surviving piolt was sentenced to a probational emprisonment on March 27, 2012.
In memory of the victims, a monument was erected at the location of the crash.
Cactus is de grootste Luxemburgse supermarktketen, opgericht door Paul Leesch in 1967. Het is een van de grootste particuliere werkgevers van het land; er werken ongeveer 4000 mensen.
In 1905 begon Joseph Leesch,de grootvader van Paul, een groothandel in levensmiddelen in Hollerich. In 1930 nam hij daarnaast een koffiebranderij in bedrijf.
In 1960 werd de eerste zelfbedieningswinkel geopend in Luxemburg-stad. Die werd in 1967 gevolgd door een supermarkt - naar Amerikaans model - in Bereldange. In 1974 werd ook een vestiging geopend in winkelcentrum La Belle Étoile in Bertrange.
De naam "Cactus" is ontleend aan het lied "Les Cactus" van Jacques Dutronc. De naam is gekozen, omdat hij in alle talen die in Luxemburg gebruikt worden, makkelijk uit te spreken is.
Natuurlijk heeft de supermarktketen tijdens de Europese en wereldkampioenschappen voetbal bijzondere acties. Vier jaar geleden kreeg je miniatuur-voetbalspelertjes uit het dierenrijk bij de boodschappen.
Cactus
Cactus is the largest supermarket chain in Luxembourg, founded by Paul Leesch in 1967. It is one of the most important private employers in the country, with about 4000 employees.
In 1905 Joseph Leesch, Paul's grandfather, opened a wholesale business in Hollerich. In 1930 he also started a coffee-roasting house.
In 1960 the first self service shop opened in Luxembourg-city. It was followed by a supermarket in American style in Bereldange. In 1974 a branch opened in La Belle Étoile, a shopping mall in Bertrange.
The name "Cactus" is derived from the song "Les Cactus" by Jaques Dutronc. It is chosen because it is easy to pronounce in all the languages that are used in Luxembourg.
Of course the supermarket chain has special actions during the European and World Soccer Championships. For years ago, you could get tiny soccerplayers from the animal world with your groceries.
Op 3 maart 1880 werd een wet aangenomen, waardoor in Ettelbruck "voorlopig" een landbouwschool werd gevestigd. "Voorlopig", want het ging om een proef die na drie jaar geëvalueerd zou worden, waarna de regering op grond van het evaluatierapport nader zou besluiten. Voor de proefperiode kreeg Ettelbruck een jaarlijkse subsidie van 5000 frank.
Het was niet de eerste landbouwschool in Luxemburg. In 1856 was er een geopend in Echternach. Maar omdat de meeste boeren er weinig voor voelden om hun kinderen te laten studeren, was die niet rendabel - zo waren er in het schooljaar 1867/68 maar vier leerlingen. Die school werd dan ook weer gesloten.
In Ettelbruck bleek de landbouwschool wél een succes. Deze eerste beroepsopleiding mocht blijven en werd zelfs de "rijks"-landbouwschool.
Aanvankelijk was de school gevestigd in een voormalige brouwerij. In 1932 werd een nieuw gebouw in gebruik genomen, ontworpen door rijksarchitect Paul Wigreux.
Sinds 1979 heet de school officieel het "Lycée technique agricole". In 1980 meldde zich de eerste vrouwelijke leerling.
Omdat het gebouw inmiddels te klein is geworden, verhuist de school over een paar jaar naar een nieuw gebouw in Gilsdorf.
Lycée technique agricole
On March 3, 1880, a law was accepted which allowed the "provisional" establisment of a agricultural college in Ettelbruck. "Provisional", because it was an experiment, which was to be evaluated after three years; and then the government would take a definite decision, based on the evaluation reports. The city of Ettelbruck received a yearly susidy of 5000 Frank during the trial period. In 1856 one started in Echernach. But because most farmers were not so eager to send there children to college, it wasn't very profitable. In the year 1867/68, there were only vier students, and thas school was closed soon after.
But in Ettelbruck the college was successful. So the first professional education was allowed to continue - and even was appointed "state" agricultural college.
The first years, the school was established in a former brewery. In 1932 a new building was opened, designed by the state's architect Paul Wigreux.
Since 1979 the school is officially called "Lycée technique agricole". In 1980 the first female student was inscribed.
Because the present building has become too small, the school will move to a new building in Gilsdorf within a few years.
Wat valt er te vertellen over een superdeluxe kantoorgebouw in Luxemburg-stad? Tja, eigenlijk niets... Maar op de plek waar nu het gebouw "Pole Nord" staat, stond vroeger hotel Brosius. En daar was bijna de moderne geschiedenis van Luxemburg volkomen veranderd.
In hotel Brosius vergaderde op 10 november 1918 de "Aarbechter- a Bauererot" (Arbeiders- en Boerenraad - hoewel er niet één boer deel van uitmaakte).
Er was groeiende ontevredenheid over groothertogin Marie-Adelheid, vanwege haar Duitsgezindheid en haar bemoeienis met regeringszaken. Daarom wilde de raad haar afzetten en van Luxemburg een republiek maken - en meteen nog wat andere zaken regelen, zoals een achturige werkdag en deelname van de staat in grote bedrijven en de spoorwegen.
Ze legden hun eisen voor aan de regering en er kwam een compromis: Marie-Adelheid trad (gedwongen) af en Charlotte werd groothertogin. Daarmee ging de raad akkoord, zodat Luxemburg toch een groothertogdom is gebleven.
Close call
What can you tell about a luxurious office building in Luxembourg-city. Well, nothing, actually. But on the spot where you now find the offices of "Pole Nord", there used to be hotel Brosius. And there the modern history of Luxemburg was almost completely altered.
In hotel Brosius, the "Aarbechter- a Bauererot" (Council of Workmen and Farmers - although not even one farmer was a member) had a meeting on November 10, 1918.
They were more and more discontented with Grand-Duchess Marie-Adelheid, due to her pro-German attitude and her interference with government affairs. That's why the Council wanted to depose her and turn Luxembourg into a republic - and at the same time they wanted some other changes, like the introduction of the eight hourly working day and participation of the government with large enterprises and the railway company.
They presented their demands to the government, and it ended in a compromise. Marie-Adelheid was forced to resign and Charlotte became the new Grand-Duchess. The Council agreed to that, so Luxembourg stayed a Grand Duchy after all.
Zoals de rode leeuw het symbool van Luxemburg is, zo is de brem het symbool van het noordelijke deel van het land. En sinds 1948 wordt dat symbool elk jaar geëerd - tijdens het "Gënzefest" in Wiltz, in het hart van de Ardennen. Met als hoogtepunt het fleurige en gezellige "bremcorso" op Pinkstermaandag. Met fanfares, verenigingen en natuurlijk fraai gemaakte praalwagens - versierd met heel veel brem.
Sluitstuk van de parade is de wagen met de bremkoningin van het jaar, omringd door haar hofdames. Een jaar lang mag zij Wiltz en de brem vertegenwoordigen tijdens allerlei festiviteiten.
En om een beeld te schetsen van de multiculturele bevolking van Luxemburg: de bremkoningin van 2014 heet Laura Czekanovicz, en haar hofdames zijn Hanna Batkic, Soraia Marins, Melissa van Dijk, Joana Schweig, Semira Becic en Laura Reisen.
Gënzefest
Like the red lion is the symbol of Luxembourg, the common broom is the symbol of the northern part of the country. And since 1948 that symbol is honoured every year - in the "Gënzefest" in Wiltz, in the centre of the Ardennes. With a colourful and vibrant "broom parade" on Whit Monday as its climax. With many bands, societies and of course wonderful floats, decorated with lots of broom.
At the end of the parade, the float with the broom queen of the year, surrounded by her ladies of honour, passes by. The next year she will represent Wiltz and the broom at many festivities.
To give an indication of the multicultural society in Luxembourg: the broom queen of 2014 is called Laura Czekanovicz, and her ladies of honour are Hanna Batkic, Soraia Marins, Melissa van Dijk, Joana Schweig, Semira Becic and Laura Reisen.
In het kloosterpark in Echternach staat een klein paviljoen in rococostijl, dat in 1765 is gebouwd door Paul Mungenast. Tegenwoordig herbergt het een klein museum, waarin aandacht wordt besteed aan het kloostergebouw en de invloed die het heeft gehad op de Luxemburgse architectuur.
Paul Mungenast, geboren op 21 april 1735 in Echternach en daar op 11 juni 1797 gestorven, was een architect. Hij heeft onder meer ook de kerk in Mondorf-les-bains en kasteel Weilerbach ontworpen.
Het paviljoen ligt in de voormalige kloostertuin, die nu het stadspark van Echternach is.
Rococo Pavilion
In the park of the convent of Echternach, a small pavilion in rococo style was built in 1765 by Paul Mungenast.Nowadays it contains a small museum, in which you can find information about the convent and the influence of the Echternach abbey on the Luxembourgish architecture.
Paul Mungenast, who was born on April 21, 1735 in Echternach and died there on June 11, 1797 was an architect. He also designed the church in Mondorf-les-bains and the Weilerbach castle.
The pavilion is in the former abbey garden, which is now the municipal park.
